شمارهٔ ۲۴۷

کی شکایت از دل بی رحم دلبر داشتم گر چو او من هم دلی از سنگ در بر داشتم نیست غم گر داده ام جان ز آنکه با خود کرده ام آن غمی کآن را زجان خویش خوش تر داشتم دیدم استغنای او اکنون به زخمی راضیم ورنه من ز آن بی وفا امید دیگر داشتم نیست افسوسی گرم در راه عشقت رفت سر لیک صد افسوس از آن شوری که در سر داشتم گوش بر عهد بتان چون سادگان دادم ولی ساده تر ایشان که پندارند باور داشتم چون تو را دیدم به روز حشر رفت از خاطرم شکوه هایی کز تو با دارای محشر داشتم تا پر و بالم بکندی من نبستم دل به دام کز توام بیم رهایی بود تا پر داشتم جور آن شوخ ستمگر برد از یادم سحاب آن شکایتها که از چرخ ستمگر داشتم