شمارهٔ ۲۹۰
س سحاب اصفهانی
0
Altın Yaprak
گفتم به دل شکیب تو حسرت نصیب کو
گفتا به درد عشق نکویان شکیب کو
خوش محفلی که باده ی ناب از سبوبه جام
ریزی بدست خویش و نپرسی رقیب کو
زاهد مرا به ترک تو هر دم دهد فریب
یک جلوه زان شمایل زاهد فریب کو
هر ناکسی به کوی وی آمد بگفت کیست
هر بیدلی که رفت نگفت آن غریب کو
ای غیر اگر بدوری او سالها زیم
خوشتر از اینکه از تو بپرسم حبیب کو
آن خسته قدر لذت درد سحاب یافت
کز درد جان سپرد و نگفتا طبیب کو
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş