Anarşist Bir Öpücük

Gülüşümü saklıyorum sokaklardan İnfaz etmesin diye şehir dudaklarımı Aklımda kurutulmuş aşk şiirleri Zillerine basılıp kaçılmaktan Yorulmuş kapılarda Anarşist bir öpücük gibi Rüzgarın ıslığına vurduğum Hüzzam ve hüsran yanlarımı Ah! diyorum ah..! O zamansız bayram şekerleri Bütün çocukluğumu zehirledi Bohçasına televizyon alıp evden kaçan Küçük kadınlar biliyorum şimdi Severken çekirdek çitleyen Sinema önlerinde kandırılmış Onun için bu şehrin geceleri Çoktandır tütsü kokmuyor Türbelerde yakmaktan mumları bile kalmamış Öç alma zamanı diyorum şimdi Parmaklarım aşkın tetiğinde Akordeon çalıyorum Belediye bandolarına inat Postalsız ve çıplak ayaklı Böğrüm bütün sınamalara açık Biliyorum birden büyüdüm Aynam ve süslü tarağım kırılınca Ah! diyorum ah..! O zamansız bayram şekerleri Bütün çocukluğumu zehirledi Huzuru kasıklarında arayan oğlanlar geçiyor Yollara dökülmüş marşlarıyla Arkalarında bir şair belki İsmet Özel Ellerinde bozuk paralar ve süt şişeleri Bir de devlet bakışlı adamlar Adliye koridorlarında patlıyor aşk Pimi çekilmiş bir karanfil gibi Gölgesi büyük kendi küçük kadın Dudaklarında cücelerin ezberleri Sızıyorum bir sokak lambası ışığı gibi Pervazlarında şarkılar saklanan pencerelerinizden Saçılıyor fotoğraflar orta yere Saçlarınıza ilk beyaz düşmeden Azı dişinizden önce çektirdiğiniz Yaşamak ağrıları Saçılıyor günah sandığınız bakışmalar Tövbeleriniz ve şükürler Ah! diyorum ah..! O zamansız bayram şekerleri Bütün çocukluğumu zehirledi