Üç Anahtar (2.bölüm)

Köşe başına bırakılmış, şüpheli bir paket gibi bakma bana öyle... Ben artık pimi çekilmiş bir bombayım... Sokulup anılarına hıçkırıyordun Gözlerinden duydum seni Şiirin sıcak döşüne yaslayıp ismini Üç anahtarın,üç kapısını Gösterdim sana, Gösterdim, içimde kabaran cenneti Sanmıştım gelensin O gelen ki bize Tanrı emaneti Dirilen ve dirilten Umutlar sürdüm Namlusuna yüreğinin Parça parça kan gibi aktım şehrinizden Senin ateşinden dedim Bak bu aslında bir İbrahim bahçesi Gözündeki saklı gül kurtaracak bizi Uzattım boynumu suların aktığı yere Yusuf yüzüm çıkardı maskesini Bilemezdim, dedim ya pusulasızdım Yolumu bırakıp sana yol olduğumda Anladım ki Üç anahtar üç saklı bıçakmış Yüzyıllık karanlığında Saplandı ve döndü Kanırtan bir sancı gülü Hiç acımadı ki dedim Azlığın kadar acıtmadı Kanatmadı işte düşlerimi Koynumda hırpalanmış çiçekler İnadına sana döndüm geleceğimi Bahar sanmıştım gözlerini Oysa beşinci mevsimmiş Lagina'nın kurban mevsimi