Yolun Sonu

Hangi oyunu oynadın ki bize uçurumda kayboldu gölgen... Hangi toprak kucakladı seni... Zamansız... Amansız... Apansız... Yoksa sen miydin haritalarda ülkesini arayan avare sürgün... Oysa bir ülke gizlenirdi hep baştan sona gökkuşağı... Bir solukluk nefes bile sende bulurdu ölümsüzlüğü... Biz Yani sürgün yurttaşlar Yani hangi "Duvar"a çarpsak soluğu: çığlık Çığlığın yankısı: Çirkin Kral... Güzel boyalı çirkeflerin kıyısında çirkindin gerçekten... Despot demokratlara inat kraldın yine de... Utanırdı ölüm... Uyanırdı yaşam... Biz Yani dilsiz hatipler Yani hangi "Arkadaş"ı kucaklasak sohbeti: acı Acının ortağı: Çirkin Kral... Savaşın karşılığı barıştı sende... Tutsaklığın özgürlük... Esaret bağlarında gül olmaktansa özgürlük dağlarında diken olmaktın... Güle bülbül eyledin gönlünü... Dikene güvercin... Biz Yani tutsak özgürler Yani hangi "Umut"a tutuklu kalsak sevdası: güneş Güneşin ışığı: Çirkin Kral... Hosçakalsız bir vedaydı sahipsiz el sallamaların... Hiçbir dilde hiçbir veda şarkısında bulunmaz mı izin... Sonsuzluğun bir sonu yok muydu sende... Bir krala yakışır mıydı gözyaşı denizinde boğulmak... Ölümün sessiz mıknatısı nasıl çekti kendine seni... Azrail’e mi yarenlik edecektin bilinmezler okyanusunda... Biz Yani güzel soytarılar Yani hangi "Sürü"yü otlatsak korkusu: deprem Depremin şiddeti: Çirkin Kral... Aşkın tapınağından mı içtin o erişilmez iksiri... Yoksa yarına mı sakladın yarım kalmış düşlerini... Sonrası bir muamma... Sende gizli bir tarih... Biz Yani hangi "Yol"a çıksak sonu: ölüm Ölümün geçersizliği: Çirkin Kral...