Susuyorum

Kentin kuytu dipleriydi, gözyaşımla ıslanan Hasret tırnaklarını geçirmişti beynime Yanıyordu benliğim, sessiz, puslu gecede Çaresiz sayfalarda, heceler ürkek, titrek Aşk urganı boynumda ve şimdi Susuyorum Son nefes menzilimde, ahirimin evveli Gözlerinde cenneti gezdiğim, ab-ı hayat Sözleri biriktirip, harcadığım yüreğim Kırılmış satırlara yağmurunu dökerken Gecenin arkasında, şakağıma son feryat Balyoz gibi iniyor ve şimdi Susuyorum Gül kokusu seherde, yalnızlık geniz yakar Dokunduğun yapraklar, ruhsatsız ve fedakâr Gölgesi lal olmanın düşlerini titretir Yine çaresizlikle asarsın sözü gize Gözyaşında boğulur alev almış her dize Bekleyip bakıyorum karanlığın koynunda Hasbıhalim fezada ve şimdi Susuyorum Hep bendim söz söyleyen yosun rengi gözlere O kadar allı pullu yaldızlı olmasa da Yüreğimden dökülen her biri inci mercan Hem yanıp hem yakarken vuslatı arar bu can şimdi yorgun ve durgun uçmuyor güvercinim Sol yanımı acıtan söze kelepçe vurup Ummanın diplerinde yunus ile oturup Göz yaşımı döküyor ve şimdi Susuyorum Artık rahat uyusun düşlerim kuş tüyünde Vuslata iki adım mezar ve mahşer kaldı Vahalar kum yığını, gülşende güller kopmuş Dünya denen şu zindan, kurtuluşa tek kapı Vuslat için kapıyı kırıpta çıkıyorum O son güne merhaba ve şimdi Susuyorum