قطعه شمارهٔ ۱۰۹
س سلمان ساوجی
0
Altın Yaprak
خورده بودم غصه بسیار و طبعم بسته بود
داد حبی مسلهم فرزند مردود حبش
تا به هر مجلس که بنشینم روانی می رویم
بر سر و بر سبلت و بر ریش مردود حبش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş