رباعی شمارهٔ ۳۱
س سلمان ساوجی
0
Altın Yaprak
زنجیر سر زلف چو می جنبانی
بر دامن ماه مشک می افشانی
چشم سیهت که شوخ می خوانندش
شوخ می رود چو باز می گردانی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş