رباعی شمارهٔ ۶۷
س سلمان ساوجی
0
Altın Yaprak
کیرم که همیشه آب خود می ریزد
افتاده ز پا وز آن نمی پرهیزد
بر پای کنش به دست خویش از سر لطف
ای یار که از دست تو برمی خیزد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş