رباعی شمارهٔ ۷۸
س سلمان ساوجی
0
Altın Yaprak
خواهم که مرا مدام آماده بود
جام و می و شاهدی که آزاده بود
چندان بخورم باده که چون خاک شوم
این کاسه سر هنوز پر باده بود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş