شمارهٔ ۲۵ - و برای او

ای به محراب عبادت کشته از شمشیر کین / یا امیرالمؤمنین شد سیه پوش از غم داغ تو جبریل امین / یا امیرالمؤمنین با خبر از تیغ بن ملجم تو بودی برملا / یا علی آخر چرا بازوی خیبر گشا بیرون نکردی ز آستین / یا امیرالمؤمنین تا که ننماید کسی انکار از شق القمر / بعد پیغمبر دگر زیر تیغ کافری گردن نهادی بر زمین / یا امیرالمؤمنین بود طوق بندگی بر گردنت از دادگر / طوق شمشیر دوسر شد وضوی طاعتت ای شاه از خون جبین / یا امیرالمؤمنین تو به راه دادگر اندر وفا جان می دهی / جان به جانان می دهی اهل دنیا رخنه اندازند در دین مبین / یا امیرالمؤمنین از جفا یعنی حسینت را به دشت کربلا / با تمام اقربا سر ز تیغ کین جدا سازند قوم مشرکین / یا امیرالمؤمنین هرچه می گفت ای لعینان سوختم یک قطره آب / کس نمی دادش جواب با لب عطشان جدا شد سر ز جسمش بی معین / یا امیرالمؤمنین از دوجا آمد جدا دست از تن فرزند تو / یعنی از دلبند تو از جفای ساربان و بجدل بیرون ز دین / یا امیرالمؤمنین با یتیمان دل نوازی ها تو می کردی ولی / در زمانه یا علی شد یتیمان حسین سیلی خور شمر لعین / یا امیرالمؤمنین پا ز حکم اکرم الضیف نبی بیرون نهاد / خولی کافر نهاد کرد با خاک سیه رأس حسینت همنشین / یا امیرالمؤمنین شرم دارم از تو در دوران که گویم بی نقاب / جانب بزم شراب شد روانه دخترت با کودکان دل غمین / یا امیرالمؤمنین خسروا صامت نواخوان شد به گلزار عزا / از غم آل عبا دستگیرم شو ز لطف خود به روز واپسین / یا امیرالمؤمنین