شمارهٔ ۵۹

ص صامت بروجردی
0 Altın Yaprak
ما از دو کون پای به دامن کشیده ایم در سایه محبت یاری خزیده ایم آن بلبلیم ما که چو از بیضه درشدیم بر شاخسار زلف نکویان پریده ایم ای باغبان برای گلی در بما مبند آخر نه ما به گلشن تو نو رسیده ایم ماییم در ازل که پیام الست را با گوش خویش از لب جانان شنیده ایم زاهد دگر حدیث زانهار و سلسبیل با ما بگو که طعم محبت چشیده ایم بر چشم شیخ وسوسه آمد به روزگار نقشی که ما در آیینه جام دیده ایم ساقی بط شراب بیاور که خسته ایم ما از عدم به ساحت امکان دویده ایم خوشتر به روز مرگ چه باشد به ما کفن زان پیرهن که در شب هجران دریده ایم خوش در خطای عشق غزالانه صامتا از دام کید زاهد و عابد رمیده ایم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.