شمارهٔ ۷۱
ص صامت بروجردی
0
Altın Yaprak
تا کی از بخت فرو بسته گره وا نکنی
نظر لطف به آوارگی ما نکنی
گوییا اسم جدایی نشنیده است دلت
ورنه درد دل ما از چه مداوا نکنی
شده آیینه دل تیره تر از چهره بخت
ز چه از یک نظرش پاک و مصفا نکنی
هوس خاک سر کوی تو اندر لب سرماست
همتی از چه برین منصب عظمی نکنی
اینقدر هم نبود بی اثر آه دل ما
مگر از سوز دل سوخته پروا نکنی
صامتا کار جهان گشت به کامت که دگر
ز غم دلبر خود شورش و غوغا نکنی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş