شمارهٔ ۹ - فروختن برادران، حضرت یوسف را به غلامی

ص صامت بروجردی
0 Altın Yaprak
کشت چون از کید اخوان در بدر یوسف صدیق ار نزد پدر پس برادرها دلش را سوختند یعنی اندر بندگی بفروختند چون ندارد با کسی دست ستیز لاجرم پیوسته باشد در گریز آب بی رحمی همه در شیر کن دست و پایش بسته در زنجیر کن خواجه غل بنهاد اندرگردنش شد لباس بندگان زیب تنش بست در زنجیر دست و پای او داد در دست غلامی زشت خو بر شتر جا داد از روی غضب یوسف گل چهره را آن بی ادب در سحرگاهان چو خیل کاروان شد به سوی مصر از کنعان روان شد عبور یوسف مهر از وفا در قبول آل اسحق از قضا روی قبر مادر اندوهگین از شیر انداخت خود را بر زمین در شکایت کردن از دهر دغل قبر مادر را گرفت اندر بغل گفت ای مادر بر آر از قبر سر یوسف خود را بدین خواری نگر بین لباس کهنه را زیب تنم پای در زنجیر و غل در گردنم از برادرها دلی دارم کباب طاقتم طاقتست از هجران باب در شکایت بد به قبر مادرش چون اجل آمد غلام اندر سرش زد طپانچه بر گل رخسار او کرد خویین عارض گلنار او شد ز سیلی قلب یوسف پر ز خون عرش و فرش افتاد در جوش و خروش مشتعل شد نار قهر کردگار شد هوا از صر صر غم پر غبار گشت ظاهر صاعقه از آسمان شد زمین چون کشتی بی بادبان در تعجب گشت خیل کاروان زین تنزل در زمین و آسمان جمله می گفتند با قلب زده گوییا کز ما گناهی سر زده گفت یقلوس این غریو و ولوله از گناه من بود در قافله شد گریزان چون غلام مه لقا من زدم سیلی به رویش از جفا از گناهم روز روشن تار شد شومی من باعث این کار شد جمله بهر بخشش عفو و گناه سوی یوسف رو نمودند عذرخواه لب بجنبانید در نزد خدا شد دعایش باعث رفع بلا دست و پا وگردن آن سرفراز ساختند از صدمه زنجیر باز بر قدوم یوسف والامقام او فتادند از برای احترام گرچنین می باشد ای آزادگان حرمت و شان پیمبرزادگان پس چرا در قتلگاه زد چون قدم در اسیری عترت فخر امم از شتر افتاد با چشمان تو چون سکینه بر سر نعش در دید ببریده گلوی شاه دین از قفا با خنجر شمر لعین بر گلوی شاه بی سر سر نهاد سر به جای ناوک خنجر نهاد آه آتشبار از دل برفروخت جان انس و جان ز برق آه سوخت گفت ای بابا به قربان سرت جان و سر قربان بی سر پیکرت گو که کرد ای زینت عرش عظیم ای پدر در کودکی ما را یتیم ای پناه کودکان بی پدر دختر خود را بکش دستی بسر تا نمایی از دلم بیرون غمی چون یتیمم غم خور من شو دمی تشنه کامی و یتیمی بس نبود صورتم را بنگر از سیلی کبود از پی تسکین قلب خسته ام خیز و بگشا هر دو دست بسته ام بود آن شیرین زبان با چشم تر روی نعش باب بی سر نوحه گر ناگهان شومی ز کفار شریر چون اجل شد سوی آن طفل صغیر از سر نعش شهید کربلا تا کند آن طفل بی کس را جدا آن یکی رخساره اش نیلی نمود ماه رویش نیلی از سیلی نمود دیگری کرد از ستم با کعب نی دور از دامان بابا دست وی عاقبت قلب کباب و چشم تر شد جدا با گریه از نعش پدر نیست یارای نوشتن خامه را مختصر کن صامت این هنگامه را

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.