Gönül Bahçemden 20

düşünce çıkmazında boğuşuyor karamsar bir adam. üzerime çullanıyor karabasan gibi odam. çölde kalsam. güneşte kavrulsam, su diye yansam. dört yana koşsam, bir taş su bulsam. ağzıma götürsem, yar gelse, elini uzatsa, su dese. al derim gülüm, al ve iç... göl varken; göle atmada, üzerine su dök: yaşarmı balık. gönlüm sevgi istiyor, ne mamur şehir nede kalabalık. nolur kalbimi kırma, belimi bükte. içimde kalmasın ne soru nede bir nükte. para, başında paralansın al sana para. para biterde, kapanır mı hiç açtığı yara. dünya üç günlük, belkide üç saatlik bu ne tamah, nerde kanaatlik. ey nefs! sen ummanim san övün. aslında sen ummanda bir nokta. baktığın dev aynası, aldatmaca. buldum san, bulunmazki varlık yokta.