شمارهٔ ۲۸۶

خیز تا دامن ز چرخ هفتمین برتر کشیم هفت کشور را به دور ساغری اندر کشیم هفت گردون مختصر باشد به پیش مرد عشق شاید ار دامن ز کون مختصر برتر کشیم نفس ما خصمی عظیم اندر نهاد راه ماست غزو اکبر باشد ار در روی او خنجر کشیم پای ما در دام عشق خوبرویان بسته شد زین قبل درد و بلای عاشقی بر سر کشیم قصر قیصروان کسری گر نباشد گو مباش ما به مردی حلقه در گوش دو صد قیصر کشیم گر نشیند گرد کوی دوست بر رخسار ما خط عزل از جان و دل بر مشک و بر عنبر کشیم این همه تر دامنان را خشک بادا دست و پا خیز تا خط فنا گرد سنایی برکشیم در کلاه او اگر پشمی ست آتش در زنیم عقل و هوش خویشتن یک دم به مستی در کشیم