شمارهٔ ۹۶ - در رثای زکیالدین بلخی
س سنایی غزنوی
0
Altın Yaprak
ای برادر زکی بمرد و بشد
تا یکی به ز ما قرین جوید
تا ز آب حیات آن عالم
تن و جان از عدم فرو شوید
من ز غم مرده ام که کی بود او
باز از آنجا به سوی من پوید
پس تو گویی که مرثیت گویش
زنده را مرده مرثیت گوید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş