Gri Meydan

Bir yorgunluk çöktü vicdanıma Büyüklüğün yüzünden yerlerdeyim şimdi Gardım düştü, silindi dünya Gri meydan hazırdı. Küçük bir çocuk gibi Dizlerime sarıldı. Zaten hep bu günü beklemişti. Sen derdine yan, Acemi şair, Nasılda unutuverdin bir gün biteceğini Aşk savunmasız yakalar sözünü Bu mısraları yazacağımı Nasılda unutuverdin. Çok bariz değimliydi Bu aşkın yazgısı Kristal bir bardakta en güzel mey olan ben Şimdi yerlerdeyim paramparça Sensizlik O meydana hapsetti beni Hani karanlık bulutları Gri havası olan Bir başıma. Tek başıma Sert rüzgârları. Yüzümü dudaklarımı çatlatan Tek bir canlının yaşamadığı Seni hatırlatacak Gözlerin kadar yeşil bir yaprak olmayan O meydan. Yalnızlığımdan dizlerime sarıldığım. İşte o meydandayım şimdi. Sen derdine yan acemi şair Nereye gitmek istesen Gri meydan senden önce gider Seni karşılar, hiç yalnız bırakmaz Ve asla, hiçbir zaman, Şımartmaz.