Şiirlerin Hep Banadır

Bir tellal çıkarak dışarı, Bu acemi bir şairin mısraları Diye bağırdı. Âşık içini çekerek, Sevgilisinin kulağına eğildi. Bir sırrın olmasaydı. Diye başladı söze Asla beni yazamazdın. Dedi sessizce Ya vicdanın olmasaydı. Nasıl fark ederdin zavallılığımı, Sen ne kadar inkâr etsen de Hep beni yazmışsın şiirlerine… Yine gidiş yollarım da, Kırmızı gül yaprakları var. Beni böyle nereye uğurluyorsun? Ey yar… Çaresiz olmak için çaresiz değimliydik. Yetiş artık ecelim, Yolun sonuna geldik. Bak cayır cayır yanıyor dizelerim. Sen ne kadar inkâr etsen de İçindeki sır benim.