Akşam

Kutsal bir gündü akşama doğru Top patladı patlayacak Başıboş geziniyordu sokak Giderek yalnızlaşırken ışıklar Ürküp uçuştu minareler Uçmak istedim ben de candan Size özenip becerikli kuşlar Korkmayın diye seslensem de Yağmurdu Doluya dönüştü Beklenmeyen sulu kar sonra Islak bir akşamdı başıma yağan Önleyemediğim o an Gürledi karanlık karnı burnunda Coşkuyla kanat çırparak karşımda Beni nerede unutmuştu anımsamadı Secde ederken gözleri boştu Nedenini bilmiyorum Gözlerime bakarken akşam Her şey birden durdu Ya da o an başladı bakışıyla Yeniden doğmak için mi son bulmuştu yaşam Omuz silkip geçti yanımdan şimşek Kalakaldı karanlık Dudakları kıvrık oracıkta Gülümsemeye çalıştı beceremedi Gök gök gürlerken gök küçümsercesine İnce ince incelikle Dökülürken sağanak sağanak Yakaran Buyuran Sözcükler Karışarak Sulusepken dudaklardan Boş verip şimşeğe Aldırmayıp karanlığa Günlerden gün dilendi Usulca kulağına Yanaklarım alevle yıkanıp okşandı Bir başıma kalabalıklaşırken utangaç utangaç Sevgiye gebeydi sanırım Uzaklaşırken akşam Yaklaşmıştı gece Benim adımlarımla iyice Ezan sesiydi kulaklarımda Saydım yedi kez yankılanan Bakarken ardından Yer kaydı yerinden kanıtlarcasına Sayılar tükendi saçılarak Yeniden başlamak için İyi bir neden bulmuştu Sonsuz heceli Gizi öpülesi akşam