Ama Çok

Yürüyorum ama seni çok seviyorum Duruyorum bir ara sonra koşuyorum hızla Yine Çok ama çok Saplanmışım kemiğine Tamam oldu dediğim an yanıldığımı anlıyorum Sana açılıyor kollarım yolum ister istemez sevginin doruklarındayım o an kendi kendime Tedirginliğini gizleyemiyorsun hoş gör önleyemiyorum suçlu gibiyim hep ben sende Düşlerimde Karabasanlarda Çok Ama çok Seninle sensizken Her şeyi denedim Elimde değil Üstelik bir gün Hiç değişmedi iyi bil Benimse artık beni böyle Kızsam da kendime Bilmezlikten gelip nedenini sözde kızansın görünüşte Ölçüyü aşan çok'lara bilerek sensin kucak açan Neyse Ama seni yine de