Aşkın Zehir Yatağı

Şimdi aşkın zehir yatağındayım Teselliler çaresiz paramparça kalp kanıyorum Sensizliğin girdabında bu beden Ve ben düşlerimde boğuluyorum Vuslat çokmu uzakta ümitler çaresiz mi İmkansızmı senli duygular yaşananlar bir hayalmi Geçmez olmuş geceler gözlerim güneşi arar Buz tutmuş yüreğim sevdam durmadan kanar Yoksun hasretin kurşun yüreğim yaralı Saatler durmuş sanki bir başıma kaldım kalalı Ahh bir gelsen diyorum bir gelsen Görsen şu halimi dertler hep sıralı Yalnızlığa mahkum ettin yüreğimi cezası sensizlik Zindan karası gözlerinde üşüyorum şimdi her yanım çaresizlik Çek tetiği artık yeter vur alnının tam ortasından hayallerimin Acı çekmesin bari hayaller senin yaptığın zaten düpe düz bencillik Biliyorum ne söylesem faydasız artık bundan sonra dönmeyeceksin Yazık ki beni bir daha hiç sevmeyeceksin Aslında sen beni değil kendi kendini kahredeceksin Bense şimdi aşkın zehir yatağındayım kanıyorum ve sana çok acıyorum Yazık seni ne kadar çok sevdiğimi hiç bilmeyeceksin Şiir: Sedat Kesim