Ümitsiz Aşk (Şiir)

Bir akşam güneşi daha batıyor ufuktan Yine hüzün çökecek geceme bes belli Sende mi kalmış hayaller sende mi yarınlarım Görme istemem senden sonra kalan eserini Yazık yıkıldımı şimdi kurduğum tüm hayaller Kıyametimi koptu sen dolu aşk dolu dünyanın Bir daha doğmazmı güneş yıldızlar parlamazmı gülmezmi sevenler Ben istemem böyle bir dünyayı neresi çekilir ki böyle hayatın Kanar gecelerim kanar Zifiri karanlık bir yol var şimdi yürüdüğüm Meçhul gidişlerde mi sana adanmış ömrüm Eyvah yine mi aldatılmış şu seven gönlüm Zindan karası gözlerin yokmu o zindan karası gözlerin Her bakışta can alan o silah gözlerin Bir uçurum kenarında sanki hayaller şimdi boşlukta gibiyim Gel de tut ellerimden bak uzandı sana ellerim Hiç mi hatrı yok beraber geçen o aşk dolu günlerin Bir şans daha veremezmisin bize; Ne olur cehennem olupta yakma içimi Cennet ol da güller açsın gönül bahçemde Sel sağnak yağışlara teslim etme yüreğimi Güneş ol da doğ senli sabahlarıma Sel sağnak yağışlarım oldu hep senden sonra Fırtınalar eser kasırgalar kopar yüreğimde Gelde dinsin bu can çekişlerim gönül gözüm gülsün Aşkı doğsun artık sev de sevda sabahlarıma Anladım canım ben seni görüyorum ki faydasız kelimelerim Ben senin aşkta ilk başlangıcım olmuştum Ne yazık ki sen benim hazin bitişlerim oldun... Git şimdi arkana bakmadan git Belkide benim aşkta yaşadığım en acı sonsun.... Artık hayatımın beyin ölümü gerçekleşti sayende Bitkisel hayata girdi şimdi tüm düşlerim çok yazık Bittimi herşey buraya kadarmıydı sana adadığım ömrüm Görüyorum ümit yok bu gidişten çekiyorum bu sevdanın fişini artık