Sen Doğada Dengesin

Okşadın saçlarımı, açıldı gül benizler, Sen yoksun ya bir tanem, buz tuttu tüm denizler Üzüldü bak derinden, aydede çıkmaz oldu, Güneş kızdı aniden, bizi ısıtmaz oldu Dağıldı birden bire, gök yüzünde bulutlar Karamsarlık başladı, yok oldu tüm umutlar Çaresiz kaldı yaprak, yavaş, yavaş sarardı Seni özleyen gözler fersiz kalıp karardı Karardı bütün dünya mil çekilmiş göz gibi, Hazan başladı birden, erken gelmiş güz gibi Çağlayan dere durdu, akan sular kurudu Dağlar kükreyip birden volkan olup eridi Toprak dayanmaz oldu yarık, yarık yarıldı Et tırnakla bir iken, dayanmayıp ayrıldı Bağırırım bir tanem, çık gel artık nerdesin, Çık gel artık diyorum, sen doğada dengesin