Aşkınla Sıvarım Acının Sarnıçlarını

Ters bir rüzgâr sokulur az sonra yüreğimden içeri, arar yosun gözlerini Unutuluşun şarkılarıyla kükrer için, süpürür çöpçüler yitmiş düşlerini Gıcırdar aşkın köhnemiş kapıları, haylaz bir özleme dönerim yönümü Kıymıklara karışıp denizlere açılırım, aşka adarım şu yorgun ömrümü. Kırık bir rüzgâr sızar birazdan yüreğine, sarar bir ürpertiyle bedenini Suskunluk bendini aşar sözcüklerin, yollara çizersin aşkın resimlerini Üşür ellerini arayan avuçlarım, sarı denizlere saklarım sevda rengini Ruhumun ovalarını talanlasın mevsimler, zemheriler çalsın şiirlerimi. Meçhul davalar birikti aşkın raflarında, kapanmıyor hicran yaraları Aşk ki, kimi geçilmez bir sırat, kimi yorgun bir gökyüzü sağanağı Yangınlar fışkırıyor ovalardan, çiğdem beklemez oldu artık baharı Hüzün damlıyor yaşam çatılarından, yar göğsünde saklıyor hazanı. Kurusa da ruhumun sevda suları, aşkınla sıvarım acının sarnıçlarını Kulaçladım kutsal özlemini inancımla, yorulsa da bedenimin kolları Tanrıların dağlarına gömdüm sitemlerimi, ne ettimse yerin dolmadı Acıların halkasını geçirdim yüreğime, yaktım pulsuz mektuplarını