Sensizliğin Adı Ölüm

Özlemin tütsüleriyle donatmış burçlarımı yar Yokluğumun yitik zamanlarına üzerlik dizmiş Yalnızlığıma boş vermiş, dağlara türkü ekmiş Sarılmış sevdama, bin bir değişik poz vermiş. Özünün merdivenlerinden çıkıyor sevdiğim yar Coşkulu pozlar endamında, dudağında kahkahayla Öldürür beni sekişleri, yüreğinde keklik sesi var Yürü aşka nur yüreklim, vur topuklarını sevdama. Vursa kıyılarıma azgın dalgaların, yıksan limanlarımı Tutunur çıkarım kıyılarına, bırakmam asla kanatlarını Seninle bir can iki küreğim, aşarım aşkla hırçın suları Yaşanmamış mevsimlerindeyim, beklerim baharlarını. Bulut göğüne kızsa, yağmur toprağa bin yıl uğramasa Damarlarımdaki kan kurusa, geceler gündüze çıkmasa Sevda lügatlerinde aşk olmasa, sensizliğin adı olmasa Bu bedeni yakarım, içimdeki sevdalı ruh seni unutacaksa. Sıradağlar birbirinden ayrılsa, yaşanmamışlık kehanet olsa Yangınlar olsa evrende, sana gelen yolları depremler sallasa Masmavi denizleri fırtınalar karıştırsa, yosun gözlerin olmasa Sensizliğin adı bil ki ölüm, sen yoksan bu kalp bu tende atmasa.