Aman Diliyor

Bak; aman diliyor kapında biri: Ne zindan mahkûmu, ne Hint fakiri Saçları bembeyaz, gözleri çocuk Sen onun güneşi, sen göz nûrusun... Gündüzden geceden, dünden yarından, Korkuyor nefret ve sevdâlarından. Sahte gerçeklere söndü cür'eti Bu varlık zilleti, sen gurûrusun... Çocuk olmadı hiç, hiç oynamadı Alnındaki çizgilerin dilini Senin kadar hiç anlayamadı Hep ayrılık biçti, biçti, yamadı... Sûretler mâtemi, sen sürûrusun... Bir de Kul Hafî var; İkide birde Başka bir şey demez hasreti der de Gün mü gelir bilmem, sen mi gelirsin Topraktan kalkacak. Onun Sûr'usun...