Düşler

Dün geçtiniz buradan Dün, kanat kanat, Ufka gittiniz kuşlar. Gittiniz yâ, Ardınıza düştü Zümrüt gözlerin deldiği efsunlu düşler. Çünkü dün bu köyde, Hasretî vardı. Bunu siz ettiniz, siz ona, kuşlar Bir taşa yakardı, sevgiyi sordu Şiirler yazdığı kalemi kırdı. Aklına üşüştü hayâller, düşler Dizleri mecalsiz, Çetin, yokuşlar İçini, Tanımsız bir sevda yaktı. Yol, kilim desenli, Büyülü nakışlar döşeli, yolda, Aklında, Bir puslu bakış vardı... Bunu siz ettiniz, siz ona, kuşlar Dün bir taşa küstü, arşa yakardı Dağa, taşa, kuşa sevgiyi sordu. Hasretî hasrette, Hasretî yasta. Kimse inlemesin; Hasretî hasta. Selâmı sabâhı, dün, kesti, dosta Kesti de gün soldu, sular karardı. Karanlığı deldi zümrüt bakışlar Geceleri güne, varı, yoğa kardı Aklı alev oldu, gönlü nâr yurdu. Şunu bil 'Sevgili', sâdece şunu; Bırakmaz ölür de, asla peşini. Tutacak elinde, bir gün muhakkak, O bir gün muhakkak, 'Aşk ateşini' Bunu siz ettiniz, siz ona, kuşlar. Sizin geçtiğiniz tepede durdu Saatini kırdı, sevdayı kurdu. Önünde karakış, çetin yokuşlar, Geceleri - güne, varı - yoğa kardı Aklı ateş aldı, gönlünü vurdu.