Sensin Yâr

Yollara düşüren, yollardan alan İnsanı sensin yâr, insanı sensin Çıkan ve çıkmayan bütün yolların En sonu sensin yâr, en sonu sensin Yağmuru boranı susuz illerin Sen, yine sensin yâr, sen, yine sensin Biraz gülümse de şu gönüllerin Yangını sönsün yâr, yangını sönsün Bir kere görün ki; sevenlerinin Gözyaşı dinsin yâr, gözyaşı dinsin Varlığa dizini döven birinin Son hanı sensin yâr, son hanı sensin Kul Hafînin derdi, aştı başından Ne çektiyse, hepsi, Senin aşkından Yine de, Çekilir değil karşından: ...Severse seni bu serseri sevsin ...Zırdeliler ona 'bir deli' desin Seni sevmeyene diri mi denir Koy, ölü densin yâr, koy, ölü densin Bu hayâtın varsa sevilecek bir Tek yanı sensin yâr, tek yanı sensin