Var mı Felek İle Kozum

Tutuldum bir garip sevdâya yine, Kırıldım bugüne, düne, yarına Beynim öldü gönlüm durdu âyine, Yürüdüm sevdânın yarınlarına Bir ayyaş söylendi ileri geri Ruhumu okudu meczup bir peri Ben yeteri kadar aciz kendimden; Yürüdüm, başımda seher yelleri İçimden veya dışımdan, Benden veya başkasındandı Beynimde çınlayan uzun hava Veya türkü idi, veyahut değil Değil ve hatta belki ses bile Çok da, önemli değil Nasılsa her yolun bir bitimi var, Yolumda boylu boyunca ölüler yatıyor Bu ses, Beni anlatıyordu: Var mı felek ile kozum böleyim Yârim mi ağlarmış, deyin, bulayım Mevlâ, murâdını nerden bileyim Şu dünya hanında çilem zor benim