Ağlama...

Gün batımından sonra Bir çiçeğin yaprağını kapatırken Hapsettiği nefesin sesini dinle.. Akşam sefasının içine gizle sözlerini.. Bozulmasın gecenin sessizliği günahlarınla Karanlığın gücü yenmesin duygularını Şimdi sonsuza dek ağla..bakışlardan ırak ağla.. Ezgi nağmesinde…çocuk haykırışında Arınıncaya kadar..kalbinin isyan gazelinde Gözlerinden nur akıncaya kadar ağla.. Bir meleğin kanadında uyurken Bulanık sislerin penceresinden baktığın için ağla.. Sızlayan ruhunu söndür buz mavisinde El değmemiş berrak ışıklardan aldığın canımla …. Yansıyan her kırılgan ışıkta öldürdüğün bedenini.. Vurgun yemeyen duru sularla yıka … Umutları yalan zehirine batırıp Nar kırmızısı düşlerin ortasında vurduğun sevgiye.. Yollarına serilen binbirçiçek mevsimlere.. Kalbinden süzülüp nefesinle tıkanan buselere ağla.. Yıldızların koynunda uykuya dalan hayalime Rengarenk bulutların içinden cennet edasıyla süzülen Elif diye gönül otağına gelen masum sevdalara sevgi köprülerinden adını silen dağlara.. Ruhun susuncaya kadar ağla..