Yokluğunun Eseri

Karardı geceler, hasretlik çöktü yine Sensizlik vurdu tükendim yine ben Sana olan özlemin dilinde Sustu ayrılık tükendim yine ben Acı türküler söyledi kalbim yıllarca Ben direndim sancıya bütün varlığımla Dost oldum artık gamla kederimle Gönlüm viran oldu tükendim yine ben Seni sevdim bir ömür boyu dolu dolu Delicesine bir aşkın ödülü müydü bu? Sanma diner bu yara diz boyu Vurdum kendimi çileye tükendim yine ben Satırlar kıydı bana sensizliğin son deminde Kelimeler avare avare dolaşırken dilimde Gecemle gündüzüm yar hep seninle Kalmadı gücüm sevdalım tükendim yine ben Tükendim yar tükendim yine ben Sessizce feryat ettim çektim resti ben Sabrım tükenmeden erimeden ben Gel ne olur yar derman kalmadı bende