Git!

Varlığı, gözlerinde havai fişekler ateşlemediğinde Bedeni yanıbaşında ama ruhu seninkine değmediğinde Avuçları avuçlarında, terlediğinde Hiç durma, git! Sana artık sarılmıyorsa Habersiz işler çeviriyorsa Kavga etmekten çekinmiyorsa Vakit kaybetmeden git! Caziben artık kıyasa tabi ise İltifatlar, toplama kampına gönderilmiş ise Davranışlarına, sorgu hakimi ise Tez elden git! Fedakarlık, bir külfet olduğunda Sevişmeler, görev olduğunda Planlar, sana açılmadığında Arkana bakma, git! O gitmeden, vurgun yemiş dip balıklarına dönmeden git. Önce sen git ki, kederin kısa olsun. ,"neden" sorusu ona kalsın. Önce sen git ki, gitmeyi öğren Bilirsin ki, gidenler hep haklıdır Ve hayat, bir o kadar acımasızdır!