Derd-i İstanbul

Ne dertlisin be İstanbul, Sevdim güzellerini karşılıksız, Bolca gezdim gecelerini, sayısız. Ne faydan oldu bana söylesene Bir ekmek mi verdin açlığımda Yoksa bir sigaramı uzattın bana dertli gecelerimde Olanı da aldın hiç sormadan En başta gençliğimi, duygularımı, Hiç acımadın etrafı surlardan şehir Birileri gezerken en güzel yerlerinde Mutluluklarını ve cennetini verdin Bize arka mahalleler düştü Gurbetime binalardan mahpus diktin Duygularımın firarcısı oldun Mavi denizlerinde boğdun Büyük köprülerinden attın Trafiğinde boğdun Pazarlarında sattın beş paraya Ama sen gülmeye devam et Bilki yanına kalmaz Seni alan Fatih oldu Seni yıkanda ben olacağım