Kandırmak İstemem Kendimi

С Сергей Александрович Есенин
0 Altın Yaprak
Kandırmak istemem kendi kendimi, Ama sisli yüreğimde hep bir kaygı var. Bilmiyorum niçin bana, O Yesenin rezili Bilmiyorum niçin bana, O şarlatan diyorlar. Ne bir cani ne de bir haydutum ben, Masumları kurşuna da dizmedim, dizdirmedim. Yoldan geçenlere durmadan gülümseyen Bir sokak serserisiyim o kadar. Sabahtan akşama değin gezinmekteyim Moskova yollarında muzip ve mağrur, İnsan sevmeyen başıboş köpekler, Ayak sesimi işitir işitmez durur. Kardeşçe başını eğip selamlar beni, Karşılaştığım her uyuz beygir. Gönül yoldaşıyım tüm hayvanların. Hastadır, bir şiir yazarım iyileşir. İstemiyorum kadınların hoşuna gitmek. Ahmakça kaygılarla çarpmamalı bu yürek. Hüznümü boğmak üzre bana katırların Önüne serpilmeye bir avuç arpa gerek. Bambaşka bir düzenin kanunuyum ben. İnsanlara da dostluk duymam, asiyim. Hazırım en güzel kravatımı hemen Boynuna takmaya şu sersefil köpeğin. Ancak böyle düzelir, bulurum keyfimi, Dağılır içimde sis, bir güneş doğar. Ve işte bundan bana, O Yesenin rezili Ve işte bundan bana, O şarlatan diyorlar.

Bu metin şairin özgün dilinde (Rusça) değil, bir çeviridir.

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.