Hala İnanamıyorum

Hala inanamıyorum ayrıldığımıza, Elini tutamayacağıma bir daha, Okşayamayacağıma saçlarını, Ve şöyle sevgiyle sarılamayacağıma sana, İnanamıyorum, inanamıyorum... En çok da belini sarmayı özlüyorum, Her suskunluktan sonra, o sımsıcak gülüşünle, Beni yaşatmanı, beni yüceltmeni, Sonra susmanı bana öyle bakmanı, Baharda toprağa düşen bir cemre gibi... Oturup soru çözmemizi özlüyorum, Ya da o bahaneyle birbirimize yakın olmayı, Hiçbir soru çözülmeseydi keşke, O saniyeler hiç geçmeseydi, Ve ömrümüzün sonuna kadar oturup soru çözseydik... Hala inanamıyorum ayrıldığımıza, Elini tutamayacağıma bir daha, İnanamıyorum, inanamıyorum...