Madem

hep bir karanlık çöküyor üstüme, ansızın; gözgözü görmez oluyor birden ya da sadece ben kör oluyorum sanki hayatta bir tek ben yaşıyormuşum gibi oysa hiç de meraklısı değilim dünyanın ben mi istedim sanıyorsunuz burada olmayı madem geldik dönüşü olmayan bir yoldan yaşamaya mecbur bırakıldık madem ölmek ölmekse sadece bir bekleyiş nefes almak ya da almamak işte bütün mesele bu.. tam şükretmesini öğrenecekken hayat denilen beşinci element düşman kesiliyor bize bütün tecrübe ve bilgisiyle ne yapsam boş hangi yarışa girsem galip belli hatta bir sıfır önde başlıyor çoğu zaman ama dur daha kızmadım az kaldı insansa yaratılmışların en şereflisi ben bu hayatı yenmezsem yani bu kör talihi altüst etmezsem insan değilim inanmam yetecek bana sonra inancın getireceği çalışma azim ve sabır... salla hepsi laf gebeliği tam takır kurubakır ali beş - hayat sıfır.