Yalancı Bebek

diyarbakır'ın bir köyünde 15 yaşında bir genç kıza insanların benim ayıbım diyemediği soruyu soruyor gaipten gelmeyen bir ses: büyüyünce ne olmak istiyorsun. aslında sesin sahibi de farkında 15 yaş çocuk değil benim memleketimin terkedilmeye yüz tutmuş herhangi bir köyünde doğmak için doğuyorlar yaşamak içinse büyüyorlar ve en büyük diyeti onlar ödüyorlar çocukluklarını.. genç kız: öğretmen olmak istiyorum. bizim buralarda yaşayan insanların en büyük sorunu kendimizi ifade edemeyişimiz ve bizi görmezden gelenleri tanımak istemeyişimiz mücadeleden yoksunluğumuz ve ekliyor gerçek ve doğru olan yoldan mücadele edemeyişimizdir diyor.. sesin sahibi tekrar soruyor: ilerde yapmak istediğin başka ne var. genç kız gözleri parlıyor güneş misali umudun ve hayalerin nasıl gerçekleşeceğine kanıt olan toprak kokusu bir an bu: kızların bisiklete binmesi çok zor bizim köyde bisiklete binicem bir gün... ve ses ekliyor oyuncak bebeğin oldu mu hiç? kız: gerek olmuyor ona burda kardeşlerimize bakıyoruz onlarla büyüyor büyütüyoruz bizi eski bir oyuncak gibi kaldırılıp köşeye atarak unutulanlar misali.. ses kesiliveriyor utanıyor kendinden.. kızsa doğduğu günden beri utanması gerekenleri biliyor zaten..