Acıyor Sen Yanım

gecenin karanlığı ağır ağır çökünce şehre bir fısıltıdır başlar suları koynunda senin seslenişlerine sürükler beni sonra hafif bir rüzgar dağıtır saçlarımı bir kıyıdan bir kıyıya savrulur yalnızlığım yağmurlarla yıkanırken gecenin namahrem teni dilimde bestelenir yanık sevda türküleri... acı bu şehirde aşkın rehberidir biliyorum şimdi, adınla başlayan her söz hançer yüreğimde kırık dökük hayat hikayeleri arasında düşlerim hep yenik bendeki sana her gece,hasret sızısı düşüyor göğsüme inceden inceye bir nehir gibi yatağımı bulmak arzusuyla ben sana akıyorum hayatın canımı acıtan yollarında... yüreğim figan halinde şimdi gece susuyor,ben susuyorum sustukça adın batıyor dudaklarıma özlem kokuyorum ve kan kızılı bir kırgınlık ve içimde üşümede ateş çemberi bir yalnızlık... şimdi seninde gözlerin yaşlı biliyorum ve biliyorum aynı anda düşüyoruz birbirimizin aklına şimdi sen beni hatırlayınca aç pencereni derin bir nefes dokundur yaralarına. İşte o an aynı havayı soluyor olacağız unutma!