Gittin Usulca
S Seval Kemertaş
0
Altın Yaprak
Bir yaz gecesinin orta yerinde
Yıldızlar sönerken gökyüzünde
Ay gülümserken yakamozlara
İçimi yakıp ateşte gittin usulca
Yandı içimde sönmeyen bir kor
Bilsen sensizlik nasılda zor
Ne yıldız kaldı gökyüzünde ne de ay
Sevdiğim sensiz hayat olmuyor
Soldu içimde yeşeren sevda
Erimez karlar yağdı dünyama
Kurudu içimde çağlayan pınar
Kendimi hapsettim kör karanlığa
Karanlık buralar ışık yok artık
Bir sevda böylece bitiyor yazık
Hem beni yaktın hemde kendini
Mutluluk geldi geçti anlayamadık
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş