Acele yaşanan aşklar gibi başladı Giderek bizi derinlerine aldı Hayatımız sonsuz yalana battı O yalanlar ki kalbimizi kanattı…
2002
gecenin karanlığı ağır ağır çökünce şehre bir fısıltıdır başlar suları koynunda senin seslenişlerine sürükler beni…
adı konmamış öksüz bir sevda gün be gün kök saldı büyüdü içimde gözlerimin yağmurları bile;…
seni düşünürüm her gün duymaya alıştığım sesin çınlar kulaklarımda acı bir gölge geçer,…
biliyorum! .. şimdi sen rotası meçhul bir gemi yalnızlığında kor kokan anıları çıkarıp sandığından…
el ayak çekildi çoktan sonsuz mavilere karıştı gece derin bir uykuya daldı bu şehir bir dağ başı ıssızlığı…
puslu bir günün kalıntısında savrulurken akşamın anason kokusu sinmiş külleri daha da büyür çaresizliğin sesi…
kalemim içimi içti bu gece yüreğimde ağlıyor çilekeş hüzün hüzzam bir ezgiyle toprağa düştükçe sesim kasıp kavuruyor aşkın dudaklarımı…
ayrılığın nefesini çektin bir kere artık yağmur olsan yağsan ne fayda...…
Soğuk yatağında bir kız ağlıyor Her damla gözyaşında acı saklıyor Mavi gözlerinde mor halkalar Ayrılığın depremi yüreğini sarsıyor…
2002
bu şehirde beni bekleyen kalmadı artık bütün sokakları bana yabancı canımda büyütürken masum sevdamı acımadan vurdular…
birazdan yağmur başlar bardaktan boşanırcasına damlalar tokat misali çarpar ıslanmış yanaklarına…
Bir sabah ansızın gidiverdin Bir veda bile etmedin Meğer sen de bir hayalmişsin Her hayal gibi bitiverdin…
2002
umudumun donduğu günler erken bastırdı akşam karın beyazlığı yerini soğuk, hüzünlü karanlığa bıraktı…
soluğumu kesen ne aşkın yasak sokaklarında yüreğimde hissettiğim sızı bu kırılmışlık niye…
15 / 152 gösteriliyor