Geberiyorum

Kanar içimde bitmeyen aşklar Yanarım dağlarda ateşler gibi Hangi gün açıldı ki gonca güllerim Solgunum hazan yaprakları gibi Dört yanımı sarmış çıldırtan hazan Yaşanmadan kurumuş baharın bahçeleri Su misali geçiyor içimden zaman Alabildiğine coşkun, azgın bir nehir sanki... Özleminle yanıp tutuşunca göz bebeklerim Öylesine çözülür, öylesine dağılırım ki; Bunu ne ben anlatabilirim Ne de sen anlayabilirsin beni... Ortasındayım bitmeyen gecelerin Düşlerim korku dolu... İçimde her dakika tepinir durur Ayıpları, günahları yok sayan arzu Sensiz geceler simsiyah, karanlık Korkuyorum; yolunu şaşırmış martı gibi Acı bir tebessüm oldu dudağımda ayrılık İçimdeki melekler ağlıyor şimdi... Zamansız acılarla çöktüm, yıkıldım Kök saldı içimde aşkın matemi Öyle kahırlı, öyle kederliyim ki; Sorma; yokluğundan geberiyorum gibi...