Güz Yaprağı

Kaldırımlar ıslak,sokak karanlık Kış dediğin ömrümüz gibi kısacık Yokluğunun ürperten ayazlarında Savrulan bir güz yaprağıyım artık Usul usul çekildim kendi benliğime Yalnızlığım sığmaz oldu ellerime Sevdalı ruhumun giz bahçelerinde Savrulan bir güz yaprağıyım artık Bu karanlık ıslak sokaklarda Adımlarım vardı hep mutsuzluğa Bu sensiz ayaz rüzgarların koynunda Savrulan bir güz yaprağıyım artık Gizemli gözlerinin ıssızlığında Her sabah güllerdeki çiğ damlalarında Yıldızlar arasında, samanyolunda Savrulan bir güz yaprağıyım artık