Kırık Ayna

birazdan lodos patlar mor dağların ardında güneş denizin koynuna girer, kızıla kesilir bütün maviler martı çığlıklarıyla titrer ufuklar alev alev yanar sürgün geceler... hayat yorganını üzerime çekmişim köhne bir balıkçının kırık aynası gibi kırılmış... parçalanmışım sırlarım dökülmüş hayatın aynasında yaralanmış dudağımda kanayan gülüş kör ışıklar içindeyim var olma savaşında deniz fenerinin ışığında iğne atsan yere düşmez her gece düşler kumsalında gecelerde sürer ihanetin saltanatı rüzgarlar taşıdıkça kalleş güzelliğini soluğu kesilen sevdamın ağıtları yakar geceleri...