Özlediğim Kadar Gel Bana

yorgunum yar! ... içimi delik deşik eden yüzünü sokak sokak eriten, körebe saklanışlarında sesim soluğum kesildi sessizliğin şarkısını ezberledi yüreğim... suskunum yar! .. sinsi depremler kadar suskun sarışın bir eylül geçerken yüreğimden en yaralı köşelerime düşen yalancı mısralara takma aklımı azad et kelimeleri ne olur! ... korkuyorum yar! .. her adımda tüketiğim bir ömrün doruğundayım bir adım atsam çığ düşecek ömrüme..korkuyorum! .. sensizim yar! .. kıyılarına vuruyor, denizlerce çoğalıyor umutsuzluk, yüzü gülmüyor kimsesizliğimin. her kaldırıma düşerken gölgen seni özlediğim kadar gel bana hanımeli kokun sarsın sokakları yüzünde söksün şafak çiçeklensin bu kentin ağlama duvarları kollarının parmaklığına hapset beni yar....