Sana Firarım

zaman durdu sustu figan eden yüreğimin tik takları uzarken bedenimde akşamın gölgesi ağır ağır kapanıyor kapılar kapanıyor gözlerime ömrümün sis perdesi... sana firarım şimdilerde içimdeki her zerre eski bir sevgiliyi arar gibi hüzün sağıyor gecenin sessizliğine ve ben, gözlerimde kurşunlayıp hasreti toz duman yağıyorum sensizliğin serildiği yaslı kaldırımlara.. aşkım susmuş boğazım düğüm düğüm kendi gölgesinden korkan bir kedi kadar kimsesizim gemilerim batmış kıyılarında yelkenlerim küs bütün rüzgarlara.. şimdi yollarında pas tutan gözlerimi çarmıha geriyorum ufkun kızılında bütün anıları gömüyorum okyanusun en çılgın dalgasına uğuldarken şehrin tepelerinde yitik sesim yıkılıyor dağlar! .. yıkılıyor dağ gibi kimsesizliğim..