Sevda Çiçeği

belki de senin çiçeklerin çoktan solmuştu beyhude uğraştım baharımla yeşertmeye içindeki sararan güz bahçelerini oysa sen bilmiyordun nasıl bir cana hasretti yüreğim bir yudum sevgiydi benden esirgediğin kırık camlı evlerde üşüyen çocuklar gibi bir tutam güneşti senden istediğim... benim canımı yakan sen değildin yanlış zamanın yasak bahçelerinde açmıştı içimdeki sevda çiçeğim canımın bu kadar yanması bundandı başka baharların güneşleri de eritemedi içimde buz kesen mevsimi... şimdi ben sinsi karanlıklar içinde sütü kesilmiş aşkların kalleş ülkesinde isyanımın afişlerini asıyorum gecelere kendi yalnızlığıma demir attığım bu kalabalık şehirde başlamadan biten aşkların acısında gemiler batırıyorum gözyaşlarımda...