Dur Yüreğim

gecenin sükutunda sızdım yüreğimin açık kalan kapısına örttüm buğulu gözlerimi titreyen ellerimle ısıtmaya çalıştım soğuyan bedenimi hayırsız düşlerimin koynunda sitemleri taşıdım öfkelerin kıyısına yüreğime takat dizlerime derman diledim can bedenden koptu ani kasırgayla karıştı mevsimsiz esen rüzgarlara derin yaşanmışlıkların sığda kalan keşkeleri yanaştı yanıma perdesiz ruh ızdırapta AŞKın hançeri yaralar büyük hayal kırıklıklarında hayli geç bir saatte gün/aydınsız uyandım sabaha üşüyorum mu ne..? güneşte ısıtmıyor aralık ayında ceketimi astım ya yağmurlu havalara şimdi perişan eder beni anamdan doğduğuma...