Sinsi ve puslu günlerindeyim Senin sensizliğinde gözlerim Hah! Bu ben miyim?…
23 Mart 1961 tarihinde İstanbul, Fatih’te doğdu. 1980 yılında evlenerek Konya’ya yerleşti. Bu zaman dilimi içinde duygularını şiir olarak kâğıda aktaran muhtelif denemeleri oldu. Daha sonra kendi yazdığı bu denemelerini Konya FM radyosu bünyesinde Sevgiye Tutunmak adı altında yayınlanan bir şiir programında seslendirmeye başladı. Bunun yanında yine aynı radyoda sosyal içerikli bir programla yayın hayatını sürdürdü. Nisan 2004 tarihinde Sevgiye Tutunmak adlı şiir programında seslendirdiği şiirlerinin bir kısmından oluşan Sevgiye Tutunmak isimli şiir kitabını yayınladı. Şu an İstanbul’da ikamet etmekte olan Sevinç İNAL evli ve iki kız çocuk annesidir.
- Sevgiye Tutunmak
Sevinç İnal şiirleri
Aklımdasın, hiç heveslenme Lades diyemeyeceksin… Yürek söküntülerimdesin Söküntülerime yama…
Şu gök kubbede bir seda olabilsem Eğilmeden hiç yere yukarılara dikilsem Ay ile yıldızları yerlerinden kaldırsam Ya da şu bulutları gökyüzünde karartsam.…
Sen hangi yüreğin kralı oldun Hangi saraydadır padişahlığın Kimsin sen sultanım nere otağın O durduğun yer gönül batağın……
Sen benim gönlümde yer tutmasan da Baş üstünden alıp yere koysan da Huysuzum desen de hırpalasan da Sen senden gönlümü geçiremezsin…
Sen bana yasaklı ben sende saklı Gündüzüm karanlık gecemse farklı Seni bulduğum yer gönül kafesim Kimseye laf düşmez burada aşk haklı.…
Bu üftâde kuluna biraz merhamet eyle Arada bir de olsa sende aşkından söyle Kararmasın asuman yıldırma beni böyle Etme cancağızım gel sen de Hüdadan dile…
Vakti zamanında bir evren vardı Bozdu suları, kuru topraklı Kısırdı kadınları erkekler dölsüz Yüzsüzdü gecesi biraz da öksüz…
1
Kaybolan umudun külünü üfle Ateşsiz dumanın yolunu izle Bu yokluk ömürce artık hep bizle…
Bir yer düşünün ki buram buram rol koksun Ama acemi artist bence birazcık toysun Oyunda bir replikti bütün o forsun Okuyamadın yazık, bak yine Fossun……
Öyle bir totem yarattım ki havsalamda Gönül kıblemi çevirdim ona Eksik ibadetlerin sorgusunda Cevapsızım……
Ayrı düştük be gülüm Sen bir ucunda kaldın ben bir ucunda yolun Seninle dünyayı kavuşturduk Biz birbirimize kavuşamadık..…
Hırpani perişan olmalı sevgi, öksüz kalmalı belki Biraz sürünmeli, can öyle yanmalı ki Zerre zerre dağılmalı elinde aşkın Yer yüzünü yetmez sanmalısın…
Nasıl kokuyordu toprak, ıslak her yer ıslak Bir yağmur akşamıydı gökyüzü parlak Yeryüzü silik.. Sana dokunuyordu gözlerim…
Saklı bir bahçe idim derilmedi güllerim Yok muydum hayallerde görülmemiş düşlerim Tek kelime tek bir söz mertçe söyle ben kimim…
15 / 51 gösteriliyor