Vur Boynumu Gitsin

Feryadım delecek barıgahını Bir lahza dursan anlayacaksın Rahmetine eğilen zavallı boynum Acıyla sızlıyor, sen vuracaksan Çıktım meydanın orta yerine Attım maskemi dağ tepesine Yüzüm varmış gibi dolaşmaktansa Vur boynumu gitsin sen vuracaksan Bu erdem değil ceddimden miras Onura bir gövde, hatta bin niyaz Sen bakma benim narin dilime Ben aşk üzere bin can veririm Hüner dünyada olmak değildir Marifet gayretle gönle ermektir Eremediysem eğer yerim değildir O zaman, vur boynumu gitsin sen vuracaksan Bir muhabbet vaktini gurbet ederim Yakın olan yere uzak bakarım Pare pare olur ağıt yakarım Lûtfuna bir ömrü bir gün sayarım İlahi sevinçle boy boy ağlarım Olmuyor diyorsan Vur boynumu gitsin, sen vuracaksan Nefsimin susuzluğu aşkadır benim Sığındığım haksa da, gönlüm sevdada Seyyah oldum meczup oldum, avare işte Sevgindeki kulluğuma yetiş imdada Belanın her türünü savar bu gönül Yolu çarpık bırakmaz onar bu gönül Kibrin zerresine paye vermeden Bin veledi zinayı aşar bu gönül Bir tek zatı-âlinde takılır kalır Sevemeyeceksen vur Vur boynumu gitsin sen vuracaksan Yarınları gözetlerim bu günden Ağlayan günleri tezden unuttum Cihana ibret mayınlı ömrüm Sanma ki ehil kaptan devrilmez gemim Sen sen demeye yoruldu gönlüm Şu yalan dünyada biz olamadık İyice karardı yol, tam zifir artık Bir zerre sevdaya bir ömür verdik Bir lokma ekmeğe bin yıl kölelik Değmiyor diyorsan vur boynumu gitsin Sen vuracaksan...